baner

prologfundacjainformatorabc pacjentapartnerzykonntakt


::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

♦ UDAR - WAŻNE INFORMACJE ♦

♦ REHABILITACJA PO UDARZE ♦

♦ ŚWIADCZENIA PO UDARZE ♦

♦ AKTY PRAWNE - USTAWY ♦

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::



















ŚWIADCZENIA PO UDARZE

    RENTA Z TYTUŁU NIEZDOLNOŚCI DO PRACY
O przyznaniu renty z tytułu niezdolności do pracy decyduje lekarz orzecznik z ZUS. Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki:

•    został uznany za niezdolnego do pracy,
•    ma wymagany - stosowny do wieku, w którym powstała niezdolność do 
     pracy okres składkowy i nieskładkowy,
•    niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych (np. ubezpieczenia,
     zatrudnienia) lub nieskładkowych (np. w okresie pobierania zasiłku
     chorobowego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego) albo nie później
     niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

POJĘCIE NIEZDOLNOŚCI DO PRACY

Za niezdolną do pracy uważa się osobę, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania tej zdolności po przekwalifikowaniu.
Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła - w znacznym stopniu - zdolność do pracy zgodnej z posiadanym przez nią poziomem kwalifikacji.

W przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych orzeka się niezdolność do samodzielnej egzystencji.

Oceny niezdolności do pracy dokonuje w formie orzeczenia lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Lekarz orzecznik ocenia niezdolność do pracy, jej stopień a także dokonuje ustaleń dotyczących:

•    daty powstania niezdolności do pracy,
•    trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy,
•    związku przyczynowego niezdolności do pracy lub śmierci z określonymi
      okolicznościami,
•    trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do samodzielnej
     egzystencji,
•    celowości przekwalifikowania zawodowego.

Niezdolność do pracy może być orzeczona na okres nie dłuższy niż 5 lat. W przypadku gdy według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu, niezdolność może być orzeczona na okres dłuższy.

Od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS osobie zainteresowanej przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS, w ciągu 14 dnia od dnia doręczenia tego orzeczenia. Sprzeciw można wnieść za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej. Orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub co do którego nie zgłoszono zarzutu wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej stanowi dla organu rentowego podstawę do wydania decyzji w sprawie renty. 

WNIOSEK O RENTĘ Z TYTUŁU NIEZDOLNOŚCI DO PRACY

Ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz renty szkoleniowej następuje na podstawie wniosku (druk ZUS Rp-1R) osoby zainteresowanej lub jej pełnomocnika, zgłoszonego na piśmie lub ustnie do protokołu.

Wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy może być zgłoszony u płatnika składek lub w innej jednostce uprawnionej do przyjmowania wniosków, a następnie przekazany do odpowiedniego organu rentowego. Wniosek może też być zgłoszony bezpośrednio w organie rentowym, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej, który zobowiązany jest wydać  decyzję.

Wniosek może być również zgłoszony w formie elektronicznej, za pomocą Internetu, przez elektroniczną skrzynkę podawczą Zakładu. Dokument ten musi być podpisany za pomocą kwalifikowanego e-podpisu posiadającego certyfikat.

Wniosek o rentę może być wycofany nie później niż do dnia uprawomocnienia się decyzji w sprawie renty, tj. w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Prośba o wycofanie wniosku jest skuteczna tylko wówczas, jeżeli została złożona na piśmie lub zgłoszona ustnie do protokołu.

Wniosek powinien zawierać:

•    imiona i nazwisko osoby zainteresowanej,
•    datę urodzenia,
•    imiona rodziców,
•    miejsce zamieszkania - zameldowania na pobyt stały,
•    adres pobytu i adres do korespondencji (jeżeli są inne niż adres
     zamieszkania),
•    numer PESEL, a jeżeli nie nadano tego numeru - serię i numer dowodu
     osobistego lub paszportu,
•    wskazanie rodzaju świadczenia, o które osoba zainteresowana się ubiega,
•    podpis wnioskodawcy, jej pełnomocnika lub osoby upoważnionej do podpisu,
•    jeżeli renta ma być przekazywana na rachunek w banku lub spółdzielczej kasie
     oszczędnościowo- kredytowej, należy podać nazwę i adres banku
     (spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej) oraz numer tego konta,

Wniosek najlepiej jest zgłosić na odpowiednim formularzu (druk ZUS Rp-1R), zapewnia to bowiem, że podane zostaną wszystkie informacje  wymagane do wydania decyzji i podjęcia wypłaty świadczenia.

•    Do wniosku o przyznanie renty należy dołączyć:
•    kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (druk ZUS
     Rp-6),
•    dokumenty na potwierdzenie przebytych okresów składkowych i
      nieskładkowych (świadectwa pracy, legitymację ubezpieczeniową,
      zaświadczenie szkoły wyższej o programowym toku trwania ukończonych
      studiów ,wyciągi z akt urodzenia dzieci),
•    zaświadczenie pracodawcy o wysokości osiąganego wynagrodzenia (na
     formularzu według wzoru określonego przez ZUS, (druk ZUS Rp-7) lub
     legitymację ubezpieczeniową, zawierającą wpisy dotyczące zarobków,
•    zaświadczenie o stanie zdrowia (formularz ZUS N-9) wydane przez lekarza
     prowadzącego leczenie, wystawione nie wcześniej niż na miesiąc przed datą
     złożenia wniosku.
•    inną dokumentację medyczną będącą w posiadaniu osoby ubiegającej się o
     rentę, która może mieć znaczenie dla wydania orzeczenia przez lekarza
     orzecznika ZUS (historia choroby, karty informacyjne z leczenia szpitalnego,
     karta badania profilaktycznego, dokumentacja rehabilitacji leczniczej lub
     zawodowej)
•    wywiad zawodowy (formularz ZUS N-10) - ankietę wypełnioną przez płatnika
     składek
•    kartę wypadku w drodze do pracy lub z pracy, jeśli ubezpieczony zgłasza
     wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem w
     drodze do pracy lub z pracy.

Druki potrzebne do wystąpienia o ustalenie renty z tytułu niezdolności do pracy dostępne są nieodpłatnie w każdej jednostce organizacyjnej ZUS oraz na stronie internetowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

ZASIŁEK PIELĘGNACYJNY

Dla osób, które są uprawnione do emerytury bądź renty i uznane za całkowicie niezdolne do samodzielnej egzystencji lub ukończyły 75 rok życia ZUS może przyznać dodatek pielęgnacyjny.

Osobom powyżej 16 roku życia z orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności przysługuje zasiłek pielęgnacyjny (warunek konieczny to niepełnosprawność uzyskana przed ukończeniem 21 lat). Wszystkie formalności załatwiane są w gminie, trzeba jednak pamiętać, że świadczeń tych nie można ze sobą łączyć.

Zasiłek opiekuńczy przysługuje ubezpieczonemu, który jest zwolniony od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad:

  1.    zdrowym dzieckiem w wieku do lat 8. w przypadku:
     •    nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których
           uczęszcza dziecko,
     •    porodu lub choroby małżonka stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli
          poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki,
     •    pobytu małżonka stale opiekującego się dzieckiem w stacjonarnym
          zakładzie opieki zdrowotnej,
   2.    chorym dzieckiem w wieku do lat 14,
   3.    innym chorym członkiem rodziny (za innego członka rodziny uważa się  
          małżonka, rodziców, teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci w
          wieku ponad 14 lat) - pod warunkiem, że pozostają oni z osobą sprawującą
          opiekę we wspólnym gospodarstwie domowym.

Zasiłek opiekuńczy przysługuje przez okres zwolnienia od pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki, nie dłużej jednak niż przez 60 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad zdrowym dzieckiem do lat 8 i chorym dzieckiem do lat 14, albo 14 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad dzieckiem w wieku ponad 14 lat lub innymi chorymi członkami rodziny. Łączny okres wypłaty zasiłku opiekuńczego z powodu opieki nad dziećmi i innymi członkami rodziny z różnych przyczyn i bez względu na liczbę dzieci i liczbę członków rodziny wymagających opieki, nie może przekroczyć 60. dni w roku kalendarzowym.

WYSOKOŚĆ ZASIŁKU

Zasiłek opiekuńczy przysługuje w wysokości 80% wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku.
Podstawowym dokumentem stanowiącym podstawę do wypłaty zasiłku opiekuńczego z tytułu sprawowania opieki nad chorym dzieckiem lub chorym członkiem rodziny jest zaświadczenie lekarskie wystawione na formularzu ZUS ZLA.

ORZECZENIE O STOPNIU NIEPŁENOSPRAWNOŚCI PO UDARZE

Osoba po udarze może starać się o orzeczenie stopnia niepełnosprawności. Można i warto to zrobić jak najszybciej, bo posiadanie takiego orzeczenia wiąże się z przywilejami niezależnie od tego, czy mamy zamiar pracować, czy przejść na rentę. Orzeczenie pozwala m.in. korzystać z ulg w środkach komunikacji, zwolnień od opłat za abonament radiowo-telewizyjny czy też z podatkowej ulgi rehabilitacyjnej. Posiadaczom orzeczenia przysługuje też dodatkowy urlop wypoczynkowy w wysokości dziesięciu dni roboczych (oraz dodatkowe przerwy w pracy).Wydawaniem orzeczeń zajmują się powiatowe zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności. Składa się tam wniosek wraz z zaświadczeniem od lekarza prowadzącego. Potrzebna jest dokumentacja medyczna - kopie wyników badań czy kart leczenia szpitalnego. Po przedłożeniu powyższych dokumentów zostaje nam wyznaczony termin stawienia się przed komisją, w skład której wchodzą specjaliści z różnych dziedzin, m.in. lekarze, doradcy zawodowi czy psycholodzy. W przypadku osób w wieku powyżej 16 lat orzeka się trzy stopnie niepełnosprawności: lekki, umiarkowany lub znaczny. Najczęściej komisja wydaje orzeczenie na czas określony.

USŁUGI OPIEKUŃCZE

Osoby po przebytym udarze mają prawo do domowych wizyt lekarza i pielęgniarki. Mogą ubiegać się również  o przyznanie tzw. usług opiekuńczych., czyli pomocy we wszelkich czynnościach – od mycia się po zażywanie leków. Oczywiście chorzy, którzy mają niskie dochody albo są w podeszłym wieku otrzymują taką pomoc za darmo.

Chorzy po udarze mogą starać się również o dofinansowanie w zakupie kuli, wózka inwalidzkiego, obuwia ortopedycznego czy ortezy. By taką pomoc uzyskać należy posiadać -potwierdzone przez NFZ – zlecenie, wystawione przez lekarza. Dzięki temu w placówkach mających umowę z NFZ dostaje się sprzęt za darmo bądź po bardzo niskich cenach.


 





  |  PROLOG  |       |  FUNDACJA  |       |  INFORMATOR  |       |  ABC PACJENTA  |       |  PARTNERZY  |       |  KONTAKT  |



Website made by TradeMark